Heimasetningur/tímatalva

NYKURSVÌSA
1. Nykurin letur sær klæði skera, 8. Der de komme i rosenlund,
Harra mín – da lyster Else lille at hvile en stund.
tí hann vildi ein riddari vera. 9. „Hør du, ridder, hvad jeg spør dig:
Um summarið, tær allir fuglar syngja væl. – hvor ere de borge, du lovede mig?
2. Nykurin gongur í kirkjuna inn, 10. „Eitt er í vatni, annað er í sjógv,
prestar hildu messur fimm. fært tú meg, tá hevir tú nógv.“
3. Nykurin gongur á kirkjugólv, 11. Elsa lítla lítir seg upp í fjøll:
prestar hildu messur tólv. „Eg meini, tú ert eitt nykartrøll.“
4. Elsa lítla smílir undir lín: 12. Nykurin leyp í vatnið út –
„Krist gevi, tann riddari hann var mín!“ eftir stóð Elsa (lítla) við sorg og sút.
5. Han trådte over skamler en og to: 13. Nykurin leyp í vatnið kátur,
„Else lille, giv mig tro! hálvur maður og hálvur bátur.
6. Else lille, troloves mig! 14. Skundaði hon so snarliga heim,
Otte borger giver jeg dig.“ hon takkaði Gudi, hon fekk ikki mein
7. Else lille rækker hånden fra sig:
„jeg giver dig tro og følger dig.“